Είπα τώρα!

 

Τις προάλλες έλεγα, μέχρι εδώ φτάνει, πνίγομαι. Δεν μένω άλλο, θα φύγω. Έβρεξε μετά.
Η ώρα πέρασε, ξεχάστηκα.
Έφαγα και κοιμήθηκα.
Μετά από μια εβδομάδα με έπιασε το στομάχι μου.
Σιχαίνομαι τα πάντα, είπα δυνατά, κλεισμένη στο μπάνιο μου.
Αυτό ήταν, έφυγα.
Ένα πουλί πέταξε τότε.
Ύστερα ακόμη ένα. Τα άφησα.
Έφαγα και κοιμήθηκα.
Δυο μέρες αργότερα το κεφάλι μου το τρυπάγανε, στο μάτι μου πατάγανε καρφιά.
Έβγαλα μια φωνή, φύσηξα όμως, κρύωσα.
Αύριο είπα, πήρα παυσίπονο, έφαγα και κοιμήθηκα.
Δεν άνοιγαν τα μάτια μου σήμερα. Το σώμα μου δεν ξύπναγε, τα πόδια μου δεν με σήκωναν.
Άρχισαν να στάζουν τα μάτια μου.
Είπα τώρα.
Άνοιξα το παράθυρο, πήρα ανάσα.
Ξύπνησα.